Wie met het omgangsrecht in aanraking komt, zal vrijwel altijd ook een advocaat nodig hebben. De goede uitzonderingen daargelaten, zijn advocaten die je kind(eren) en jou daadwerkelijk van dienst zijn en voor hun en jouw rechten en belangen opkomen dun gezaaid. In veel gevallen is je eigen advocaat zelfs een groter obstakel dan de rechter.

Het omgangsrecht heeft nauwelijks iets met het recht te maken, omdat er vrijwel geen wetten zijn waar dat omgangsrecht op steunt. Advocaten zijn dus afhankelijk van de persoonlijke inzichten en het humeur van de rechter in kwestie. Zij zijn vrijwel altijd geneigd zich daar geheel naar te voegen en gedragen zich in de rechtszaal onderdanig. Op deze wijze werken zij actief mee een methodiek van rechtspraak in stand te houden waar je kind(eren) en jij de dupe van worden.

De boterham van een advocaat is belegd aan de zijde van het conflict. Als moeder niet wil dat de kinderen omgang met jou hebben, zal de advocaat van moeder trachten het conflict uit te vergroten. De reden is eenvoudig: hoe groter het conflict schijnt, des te eerder zal de kinderrechter zijn geneigd het kind buiten het conflict te plaatsen, door het exclusief aan moeder toe te wijzen. 

Talloos zijn de voorbeelden waarbij een advocaat van vader zich op de rechtzitting tegen zijn eigen client keert, door de rechter toe te staan zich op voorhand al partijdig op te stellen. Gaat de advocaat van vader namelijk tegen de rechter in, dan is dat 'conflictueus' en werkt ook hij mee aan de uitvergroting van het conflict, hetgeen alleen maar moeder in de kaart speelt. Het komt dus vaak voor dat een advocaat weigert naar voren te brengen wat jij voor je kinderen en jou belangrijk vindt. De rekening die je achteraf van de advocaat ontvangt is er overigens niet minder om. Je hebt het gevoel dat hij niets voor je kinderen en jou heeft betekend, maar je dient wel zijn honorarium te betalen. 

De hoofdschuldige in deze gang van zaken die met een zorgvuldige rechtspleging niets uitstaande heeft, is uiteraard de kinderrechter. Daarom zijn er aanvullende wetten nodig om de kinderrechter te dwingen tot een andere aanpak. De kinderrechter dient conflicten niet uit te lokken en te vergroten, maar dient conflicten op te lossen met hulp van wettelijke bevoegdheden c.q. voorschriften. Aangezien de kinderrechter voldoende wettelijke bevoegdheden heeft maar daar uit ideologische motieven geen gebruik van maakt, zijn aanvullende wettelijke voorschriften nodig om die kinderrechter uit de ideologie, en weer tot een zorgvuldige rechtspleging te krijgen.  

Om advocaten er meer bewust van te maken hoezeer zij meewerken aan een onrechtvaardig en ondoelmatig systeem dat de belangen van kinderen en ouders bepaald niet dient, heeft SOS Papa besloten tot twee acties. Op de eerste plaats willen wij zo spoedig mogelijk komen tot een lijst van betrokken en bonafide advocaten die als uitgangspunt voor hun eigen handelen hanteren dat ieder kind recht heeft op een onbelemmerde relatie met zijn beide ouders. Advocaten dus die er nimmer aan meewerken het kind bij de andere ouder weg te houden en die zich daadwerkelijk inspannen om de rechter duidelijk te maken dat deze verkeerd bezig is, als die rechter er persoonlijk anders over denkt. Advocaten ook die het met ons eens zijn dat het omgangsrecht in ons land snel moet veranderen en die daar vanuit hun vak daadwerkelijk een bijdrage aan willen leveren. Het is immers de advocaat die in niet geringe mate bepaalt wat er in de rechtszaal gebeurt. Bovendien is het een verplichte medespeler. 
Op de tweede plaats hebben wij een handleiding opgesteld hoe je om dient te gaan met je eigen advocaat, hoe je deze ervoor kunt behoeden fouten te maken die vaak gemaakt worden, en hoe je dient te handelen als je van mening bent dat je eigen advocaat de belangen van je kind(eren) en jou  helemaal niet dient.

De handleiding plus dit intro vind je in het submenu hiernaast ook in een print- vriendelijke versie, zowel in HTML als in PDF.