Journalist: "Meneer Wolters, u wordt door de Stichting SOS Papa beschuldigd van valsheid in geschrifte. U zou ernstig hebben gesjoemeld met uw onderzoek"

 Wolters: "Ja, dat zijn geluiden uit maatschappelijke krachten die er op uit zijn om het werk van Justitie onmogelijk te maken en te verlammen. Men gaat maar door, maar ik vind dat je je daarboven moet stellen. Dus ik reageer daar niet op".

Journalist: "Mag ik toch concreet op die beschuldiging in gaan? U zou ronduit hebben verzonnen wat Rochelle allemaal heeft meegemaakt, om haar vervolgens een trauma aan te praten".

Wolters: "U begrijpt, ik kan het niet over de zaak zelf hebben, dan schend ik de privacy van het meisje en van haar directe omgeving. En die wil ik geen schade toebrengen. Voor geen goud".

Journalist: "U wilt dus niet in deze uitzending op deze toch harde beschuldiging ingaan? Er zou volgens uw onderzoeksrapport sprake zijn van een bandopname waarop Rochelle voor het eerst vertelt welke vreselijke dingen zij allemaal heeft meegemaakt. Is die bandopname er eigenlijk wel? 

Wolters: "Het is vreselijk dat dat rapport in de media is gekomen, dat had helemaal niet gemogen, en...."

Journalist: "Maar mag ik u even onderbreken, dat was de vraag niet. De vraag is: waar is die bandopname eigenlijk? Bestaat die wel?"

Wolters: "Dat gaat u niets aan, dat gaat de kijker niets aan. Ik hoef geen verantwoording af te leggen, want dat doe ik aan Jeugdzorg, aan de Raad voor de Kinderbescherming en aan de rechter. Die zijn mijn opdrachtgevers en niemand anders. En dat zijn heus heel kritische mensen. De directrice van Jeugdzorg....".

Journalist: "U ontkent de ernstige beschuldiging jegens u dus niet?"

Wolters: "Nogmaals, ik kan het niet over de zaak zelf hebben, maar in het algemeen kan ik zeggen dat...."

Journalist: "In uw rapport schrijft u dat Rochelle al die vreselijke dingen die haar zouden zijn overkomen aan haar tijdelijke pleegmoeder zou hebben verteld, maar volgens Jeugdzorg heeft zij dat verteld aan een medewerker van Jeugdzorg. Had die medewerker dan soms die bandrecorder waarvan u de opgenomen tekst in uw onderzoeksverslag hebt gezet? En waarom zet u dan in uw verslag dat het is opgetekend door die pleegmoeder?"

Wolters: "Mijn onderzoek is zeer kritisch bekeken door de rechter. U moet niet denken dat zo'n rechter zomaar...."

Journalist: "Die mededelingen die Rochelle zou hebben gedaan, aan wie dan ook, vormen wel de enige basis van uw stellige mening dat het kind zeer ernstig is getraumatiseerd. Klopt dat?"

Wolters: "Luister, een kind dat zulke afschuwelijke dingen heeft meegemaakt, denkt u nou heus dat die niet..."

Journalist: "Uit het strafrechtelijk onderzoek is onomstotelijk gebleken dat het kind nimmer kan hebben meegemaakt wat zij volgens u in uw onderzoeksverslag verklaart... en dan ook nog op een bandopname die nergens is terug te vinden"

Wolters: "Eh, nou ja, de fantasie speelt hierin een belangrijke rol. Die is zelfs essentieel bij het trauma zoals ik dat heb geconstateerd".

Journalist: "Uw fantasie, of die van Rochelle?"

Wolters: "het is zo verrekte jammer voor het kind, dat de media niet ophouden om vraagtekens te zetten bij de grote zorgvuldigheid waarmee wij te werk zijn gegaan. Op deze manier schaden de media het belang van het kind enorm, enorm".

Journalist: "Ik begrijp dat u op geen enkele wijze concreet wilt ingaan op de grote vraagtekens die over uw onderzoek zijn ontstaan. Wat vindt u er van dat nu ook de minister een onderzoek naar de hele kwestie heeft gelast?".

Wolters: "Ook dat is uiterst schadelijk, uiterst schadelijk voor het kind zelf. Het is een schande hoe de hulpverlening in dit land wordt lamgelegd, klacht na klacht, tientallen procedures, het houdt niet op. En nu ook de minister nog, dat helpt zo'n kind pas echt in de vernieling".

Journalist: "Hartelijk dank voor uw medewerking".