09 januari 2004, 23:37
Sterfte van kinderen is soms fataal voor de ouders
'Mijn man is letterlijk van verdriet gestorven'
Moeders die door een onnatuurlijke doodsoorzaak als een verkeersongeluk hun kind verliezen, hebben vier keer zo veel kans om te sterven dan moeders die geen kind verliezen. Dit meldt de Deense epidemioloog dr. J. Olsen in het EO-actualiteitenprogramma 'Knevel op zaterdag' van 10 januari. Moeders die de dood van hun kind wel zagen aankomen, hebben volgens de onderzoekers een verhoogde sterftekans van veertig procent.
"We zagen dat een moeder die een kind verliest vier keer zoveel kans heeft om te sterven door onnatuurlijke doodsoorzaken als ongelukken en suďcides’, aldus onderzoeker Olsen in het tv-programma: “Vooral tijdens de eerste drie jaar na overlijden van het kind constateerden we een hoog sterfterisico. Daarna blijft de sterftekans nog jarenlang hoog, zelfs tot tien jaar na de dood van het kind.’
De onderzoekers vergeleken 21.000 ouderparen die een kind verloren gedurende achttien jaar met een groep van 300.000 stellen wiens kinderen niet overleden. Vaders blijken geen verhoogde sterftekans te hebben als zij hun kind verliezen. Wel lopen ze meer risico´s op ziekten, vooral hart- en vaataandoeningen.
Dr. Olsen en zijn collega´s zoeken de verklaring voor deze sterk verhoogde sterftekans in een veranderde hormoonhuishouding die het gevolg zou zijn van zeer hevige stress. De gezondheid van ouders loopt vooral gevaar als deze veranderde hormoonhuishouding lang aanhoudt en zo de kans krijgt om onder andere hun immuunsysteem en zenuwstelsel te verzwakken. Daarnaast constateren de onderzoekers dat ouders die een kind verliezen vaak ongezonder gaan leven. Ze drinken en roken meer, eten slechter en bewegen minder.
Dr. H. Schut, klinisch psycholoog en docent aan de Universiteit Utrecht is niet verbaasd over de uitkomst van het Deense onderzoek: “Het overlijden van een kind is een van de meest aangrijpende gebeurtenissen die een mens mee kan maken en we weten inmiddels dat stress tot ziekte en zelfs sterfte kan leiden. Ik denk dus dat de uitkomst van dit onderzoek ook voor Nederlandse ouders geldt. Wij denken niet anders over ouderschap en verlies van kinderen dan de Denen.’
In Nederland is nooit zo´n groots opgezet onderzoek gehouden, maar inmiddels is wel bekend dat de sterftekans voor vrouwen stijgt als ze hun kind verliezen, terwijl de sterftekans van mannen juist stijgt als hun partner overlijdt.
Ide en Janet Wolzak verloren hun tien-jarige zoon Wouter. Wouter viel plotseling flauw in het zwembad en overleed twee dagen later aan de gevolgen van een hersenbloeding. Nu, tien jaar later, kampen beide ouders nog met gezondheidsklachten die duidelijk verband houden met Wouters dood. Janets schouder- en nekklachten verergerden, ze is meer gaan roken en het is Janet nooit meer gelukt om haar baan als kleuterjuf weer op te pakken. Ide is deels afgekeurd en kampt sinds Wouters dood met hartritmestoornissen. Beiden geven toe dat hun conditie door een passiever leven behoorlijk is verslechterd.
In het actualiteitenprogramma ‘Knevel op zaterdag´ vertelt Ans de Wildt dat haar man letterlijk 'van verdriet' is gestorven. Haar zoon Kees steekt met een trekker op het bedrijf van haar man een onbewaakte spoorweg over als hij wordt gegrepen door een trein.
Ans de Wildt: “Het verdriet was zó verschrikkelijk groot voor Kees´ vader. Ik heb hem zien veranderen van een vrolijke vader in een heel vermoeide, depressieve man. Met z'n hoofd naar beneden. Hij wilde niet meer. Na tien jaar is hij uiteindelijk overleden aan een hartinfarct. Door de stress. Door de vele medicijnen en het niet meer willen. Hij wilde naar z´n zoon toe. Zo was het eigenlijk.’
Uit het Deense onderzoek blijkt verder dat ouders het verlies van hun kind als erger ervaren dan het overlijden van de partner. Ook hebben ouders van een overleden kind meer kans om ooit opgenomen te worden in de psychiatrie.
Opvallend was ook dat de leeftijd van het kind géén invloed heeft op de verhoogde sterftekans van moeders. De verhoogde sterftecijfers gelden voor moeders die een puber verliezen, maar evengoed voor moeders die hun pasgeboren baby moeten begraven.
Wel merkt de Nederlandse psycholoog Schut relativerend op dat het uiteindelijke sterftecijfer van moeders die een kind verliezen nog relatief laag blijft omdat het om een jonge groep mensen gaat.
© Evangelische Omroep
Ontzegging van de omgang met je kind is voor een ouder erger dan wanneer je kind overlijdt door een ziekte of een ongeluk. Je moet dan namelijk een levend kind begraven.
Geplaatst door: Maarten op 04 maart 2004, 00:00
De mensen die overlijden zijn niet echt weg.
En ze willen het beste voor ons.
Ze willen ook dat je sterk blijft,
en een gelukkig leven krijgt.
Dus wees sterk en geniet een beetje van
het leven, ook een beetje voor hen die
dit niet konden doen!
Groetjes Ludy (ludy@ilse.nl)
Geplaatst door: Ludy op 22 april 2004, 06:22
Het is lariekoek als je zegt dat het erger is om ontzegging van contact met je kind te hebben,het is een grote grove leugen .Want als je kind groter groeit kan deze contact zoeken,als je kind dood is heb je nooit meer contact.Dus koekenbakker denk even na voordat je wat neerkalkt.
Geplaatst door: kees op 31 maart 2006, 20:24