Vrouwen willen moederen

door Wim Orbons

De doorgeschoten echtscheidingscultuur en het familierecht dat niet op het gezin maar op het individu is gericht, ontwrichten de maatschappij. 'Gezinspartij' het CDA laat het intussen afweten, meent Wim Orbons.

Duizenden jaren draaide alles om het huwelijk en het gezin. Dat is voorbij. In een paar jaar tijd is niets meer overgebleven van wat ooit een rustgevend baken was. Waarin kinderen normen en waarden werden bijgebracht. Het traditionele gezin is systematisch gesloopt. Per jaar komen er circa 80 duizend exen bij (exclusief de 140 duizend exen van samenwoonrelaties). Het huidige familierecht is een gereedschapskist. Iedereen kan zijn eigen samenlevingsvorm in elkaar knutselen. Het familierecht kent twaalf juridische categorieën vaders, negen soorten moeders.

Is het gezin niet langer de hoeksteen van de samenleving? Recent beweerden enkele BAM-moeders (Bewust Alleenstaande Moeder) in Rondom Tien dat zij een sekseneutrale opvoeding kunnen geven aan hun kind dat zij bij de spermabank hebben 'opgehaald'. Nog erger: een alleenstaande man die sperma levert, beweerde te voorzien in een goed doel, vergelijkbaar met Artsen zonder Grenzen. Na enig doorvragen van de discussieleider bleek dat het egoi¨stisch gedrag van de moeders voorop stond en niet het belang van het kind. Vrouwen beslissen van wie ze kinderen willen krijgen en of ze nog iets met de verwekker te maken willen hebben, ten koste van vooral kinderen. Deze cultuur maakt dat het kind één ding zeker weet: niets is meer zeker.

Is het zó erg met het familierecht? Een vrouw in het Gooi ging na haar echtscheiding een lesbische relatie aan met een vriendin. Toen de vrouw overleed liet ze bij testament dochter Julia uit het eerste huwelijk na aan haar vriendin. Haar ex-man, de biologische vader, was het daar niet mee eens. Hij stapte naar de rechter. Juridisch een makkie, zou je zeggen; Julia gaat naar de vader. Maar nee, zo werkt het tegenwoordig niet meer. De vriendin wapperde in de rechtszaal met de wilsbeschikking van haar partner en de rechter gaf haar gelijk. De vader accepteerde dat niet. Hij dook onder met zijn Julia. Had hij niet moeten doen. Hij werd in Spanje gearresteerd en moest wegens ontvoering van zijn eigen kind de gevangenis in.

'In het nieuwe familierecht tekent zich een samenleving af waarin ouders hun kinderen kiezen, en kinderen hun ouders', schreef hoogleraar Dorien Pessers in NRC Handelsblad. Cultuurfilosoof Ad Verbrugge pleitte recent in de Volkskrant voor een herbezinning op huwelijk, gezin en opvoeding. 'De afgelopen jaren heeft de overheid heel nadrukkelijk gepropageerd dat zelfontplooiing in arbeid zou liggen. Daardoor is het belang van het gezin op de achtergrond geraakt', aldus Verbrugge. De vrijheid-blijheidcultuur leidt ook tot zelfzucht en ontsporing. De bekendste psycholoog van Nederland, René Diekstra, gaat nog een stap verder. Hij publiceerde recent een artikel: 'Gij zult niet scheiden' en voerde daarvoor talloze argumenten aan. De meest geciteerde hoogleraar in Europa, de rechtspsycholoog Hans Crombag, stelde reeds jaren geleden het recht op echtscheiding (uitzonderingen daargelaten) ter discussie indien daar minderjarige kinderen bij betrokken zijn. Uit alle (internationale) onderzoeken blijkt dat kinderen het best gedijen in het traditionele gezin.

Je zou zeggen dat de 'gezinspartij' dit aangrijpt voor het politieke debat. Maar het CDA zwijgt. Voor veel politici golden de verdedigers van het gezin als conservatieven, die niets begrepen van de moderne tijd. Dat er ook verstandige (en economische) argumenten contra waren, drong niet door. Nog steeds niet, ondanks een doorwrocht 'stuk' (www.marriagemovement.org.) van meer dan honderd vooraanstaande wetenschappers uit de VS die een sterk pleidooi houden voor de bescherming van het huwelijk en het traditionele gezin.

Onze (jonge) politici maken zich zelden druk over de dingen die er echt toe doen. Een langetermijnvisie, gestoeld op wetenschappelijke studies, ontbreekt. Wat knaagt hier? De positieve discriminatie? Niet deskundigheid en ervaring, maar het gelijksheidsbeginsel - evenveel vrouwen als mannen in topfuncties - heeft (politieke) prioriteit. Maar verreweg de meeste vrouwen willen geen fulltime baan of topfunctie, zij willen moederen. Maar de minister van Sociale Zaken (ook CDA) blijft aan deze moeders trekken om de arbeidsmarkt te betreden met als gevolg een 'spitsuurgezin' dat vaak leidt tot (echt-)scheiding. En die incidentenpolitiek wordt opgelost met symptoombestrijding.

De VVD met in haar kielzog de SP en ChristenUnie heeft de minister van Justitie aangezet om het huidige familierecht te wijzigen. En ook in Nederland mengen wetenschappers en enkele tientallen experts zich in het debat over de doorgeschoten echtscheidingscultuur en het familierecht dat niet op het gezin maar op het individu is gericht. Een overheid die echtscheiding (gemakkelijk) mogelijk maakt zonder dat alles goed en evenwichtig geregeld is, vraagt om problemen.

Wim Orbons is voormalig directeur en secretaris gezondheidszorg organisatie en contactpersoon van de expertgroep die onlangs voorstellen aan de minister van justitie heeft gedaan om de echtscheidingswetgeving te veranderen.

De Volkskrant van 22-05-2004 Pagina 7 Forum Opinie

Reacties (1)