Kinderen en vaders genieten in Nederland geen enkele waarborg dat hun recht op family-life wordt gerespecteerd. Dat recht is vastgelegd in zowel het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens als het Verdrag voor de Rechten van het Kind van de Verenigde Naties. In het familie- en omgangsrecht zijn kinderen en vaders in Nederland echter de ondermensen van onze samenleving: hun rechtspositie is belabberd. Langzamerhand treedt daar de laatste jaren echter wel enige verbetering in op.

Deze schending van fundamentele mensenrechten in ons land heeft vier  oorzaken die elkaar niet alleen in stand houden, maar ook nog versterken:

• De gebrekkige wetgeving.

• De rechtspraak die fundamentele rechtsprincipes schendt en daarom in feite niets van doen heeft met zuivere rechtspleging.

• Het ontbreken van enige vorm van rechtshandhaving.

• De corrupte uitvoerende macht die 'jeugdzorg' en 'raad voor de kinderbescherming' heten.

Alle vier aspecten vind je terug in het submenu hiernaast.

Op 25-11-2008 heeft de Eerste Kamer de Wet voortgezet ouderschap na scheiding aangenomen. Een overzicht van de praktische gevolgen van deze wet is nog niet op deze website opgenomen omdat deze nog niet voldoende bekend zijn. Peter Prinsen heeft zowel de nieuwe wet als zijn commentaar daarop gepubliceerd. Klik hier. En klik hier voor louter de tekst van de wet op deze website.

De hoofdstukken wetgeving + rechtspraak + rechtshandhaving + kinder- bescherming + Pinokkio Factor zijn samen ondergebracht in één print- vriendelijke versie, te openen als HTML of PDF. Zie het submenu hiernaast.