Standpunten  Politieke  Partijen  Tweede  Kamer

(Bijgewerkt tot 12-06-2007)

Wij geven hieronder een overzicht van de standpunten van politieke partijen over het familie- en omgangsrecht, zoals deze in de Tweede Kamer tot nu toe concreet naar voren zijn gekomen. 
Klik hier voor een beschouwing en verslag van het actuele debat in het parlement over scheiding en omgang (famliy life)

Die standpunten berusten nauwelijks op partijprogramma's omdat maar weinig partijen in hun programma enige aandacht besteden aan familyrights. Men leest wel veel over dierenwelzijn, maar over het fundamentele mensenrecht van family life zwijgen de meeste partijprogramma's in alle talen.
Het zijn daarom de fractiespecialisten die er in de praktijk van het parlementaire werk meer of minder invulling aan geven, al dan niet inhaken bij initiatieven van collega's en inzichten opbouwen naarmate zij langer kamerlid zijn en vaker zijn benaderd door kiezers die niet zozeer door hun ex, maar met name door de Staat zijn ontouderd (de meesten dus).

De VVD'er Ruud Luchtenveld verraste vriend en vijand in april 2004 met een initiatief - wetsvoorstel dat fundamentele vernieuwingen in het familie- en omgangsrecht wilde bewerk- stelligen. Luchtenveld toonde zich hiermede een waardig opvolger van zijn voorganger Otto Vos (die inmiddels rechter is geworden). Luchtenveld heeft de wettelijke waarborging van family life hoog op de politieke agenda gezet met een wetsvoorstel dat korte metten moet maken met de wijze waarop de kinderrechters de boel de laatste twee decennia volledig uit de hand hebben laten lopen. Met zijn intitiatief-wetsvoorstel is het niet goed afgelopen maar het onderwerp is dankzij Luchtenveld wel weer op de politieke agenda gekomen.              

Positief: Gezinsbeleid is een van de belangrijke items binnen het CDA. Er is veel aandacht voor het belang van het reeds in de wet vastgelegde recht op family life van ouders en kinderen. Marleen de Pater heeft een fundamentele visie op het familierecht die veelbelovend kan worden genoemd. Zij heeft voorgesteld om in de wet vast te leggen dat ouders een gelijkwaardige zorgplicht voor hun kinderen houden, ook als die ouders onderling uiteen zijn gegaan. Dit standpunt komt volledig overeen met hetgeen SOS Papa al jaren bepleit en is inmiddels zowel door de Tweede Kamer als door (ex-) minister Donner omarmd. 
Negatief: Alle conservatieve connotaties van gezinsbeleid horen er ook bij. "Het gezin als hoeksteen van de samenleving". Zie ook de open brief van SOS Papa aan J. P. Balkenende, geschreven tijdens de verkiezingscampagne aanvang 2002.
Family life is immers niet exclusief voorbehouden aan mensen die getrouwd of geregistreerd partner zijn. De Staat dient zich juist in te spannen om het recht op family life te borgen tussen alle kinderen en hun biologische ouders. 

Positief: Ex-parlementariër Otto Vos was zeer goed op de hoogte van de ins en outs van de grote problemen waar vaders en kinderen mee kampen. Hij liep zelf mee tijdens een stille mars in 1998. Vos heeft diverse initiatieven genomen om effectieve maatregelen tegen het niet naleven van omgangsregelingen door het parlement te krijgen.
In zijn laatste periode als lid van de Tweede Kamer bepleitte Vos een parlementair onder- zoek naar de raad voor de kinder bescher- ming. 
Negatief: Otto Vos was voorstander van omgangshuizen, volgens ons een heilloze benadering. 

Het kamerlid Ruud Luchtenveld volgde Otto Vos als woordvoerder  op, keerde na de verkiezingen niet terug in de  Kamer maar heeft inmiddels zijn plaats in het parlement terug gekregen omdat de VVD bewindslieden moest leveren. 
Na Otto Vos toonde ook Luchtenveld anno 2004 zich een ware erfgenaam van Thorbecke te mogen noemen. Hij diende een initiatief-wetsvoorstel in dat in de Nederlandse politieke verhoudingen gerust baanbrekend genoemd mag worden. Inmiddels is ook Luchtenveld uit de Tweede Kamer verdwenen.      

Positief: Na de bezetting van het hoofdkantoor van de PvdA in november 2000 door een aantal vaders, kwamen gesprekken op gang en werd een congresje georganiseerd in samenwerking met enkele PvdA-vrouwen. 
Op zich is dat al een opzienbarende ontwikkeling voor een partij die inhoudelijk de afgelopen decennia niets heeft gedaan voor de verbetering van het omgangsrecht en de wettelijke vastlegging van gelijkwaardig ouderschap. In het verkiezingsprogramma werden, vooral door toedoen van Mariette Hamer, een paar interessante passages opgenomen.
Negatief: De houding van de PvdA (destijds Mieke v.d. Burg) tijdens de behandeling van de wetsvoorstellen over gezamenlijk gezag na scheiding was stuitend. Elke smoes om na scheiding het gezamenlijk gezag niet te handhaven was voor haar voldoende om dat gezag (voor vader) op te heffen. 
In de praktijk laat de PvdA zich leiden door grote druk die wordt uitgeoefend vanuit het Clara Wichman Instituut. Ook de heren in de PvdA laten zich makkelijk sturen door deze ouderwets eenzijdige feministische lobby, die kindvijandige standpunten inneemt en zich keert tegen gezamenlijke zorg door beide ouders. Ad Melkert was overigens een tijdje minister voor Emancipatiezaken. Ook hij liet alle kansen liggen die hij in die functie had. 

Agnes Kant: jeugdzorg
Jan de Wit en Harry van Bommel: familierecht
In het verleden schonk deze partij weinig structurele aandacht aan het familie- en omgangsrecht. Agnes Kant is zeer actief op het terrein van jeugdzorg/kindermishandeling. De partij heeft sinds 7 october 2006 een visie op het familierecht in haar verkiezingspro- gramma staan, nadat enkele vaders daar vanuit de afdelingen voor hadden gelobbied.
In mei 2007 heeft Jan de Wit een amende- ment ingediend op de wet op voortgezet ouderschap na scheiding. Dat amendement is door de Tweede Kamer aangenomen. Zie verder hier       

Groen Links:
Femke Halsema: kinderbescherming en
wetgeving
Ineke van Gent: jeugdbescherming en
jeugdhulpverlening
Tineke Strik: beleidsmedewerster justitie
Positief: In het verleden heeft toenmalig woordvoerder Rabbae zich publiekelijk geëngageerd met het probleem van kinderen die hun vaders niet zien, maar in de Kamer viel daar niets van te merken, als het er op aan kwam. 
Negatief: Leonie Sipkes heeft zich gekeerd tegen vaders die hun kinderen willen erkennen maar daarin nog steeds de toestemming van de moeder nodig hebben. Femke Halsema (fractievoorzitter) lijkt iedere wil te missen om werkelijk iets van de problematiek te begrijpen. De fractie van Groen Links wordt op het terrein van het familie- en omgangsrecht tot heden volstrekt gedomineerd door achterhaald quasi-feministisch gedachtengoed: Groen Links is telkens als het er in de Kamer op aankomt feitelijk openlijk tegenstander van een betere rechtsbescherming van kinderen en vaders. Tijdens het kamerdebat rond huiselijk geweld in december 2002 was de inbreng van Groen Links genant en dat was in mei 2005 bij de behandeling van het wetsvoorstel Luchtenveld niet beter.
Bij de verkierzingen van januari 2003 stond overigens Jelis van Leeuwen, landelijk beleidsmedewerker preventie van de Raad voor de Kinderbescherming op de kandidatenlijst. Jelis is niet zomaar een gewoon medewerker van de raad maar steekt ook zijn nek uit door op onhandige en bovenal domme wijze critici van de raad zoals Prof. Hoefnagels publiekelijk en zonder argumenten voor gek te verklaren. Wonder boven wonder (door een technische fout op het congres) is hij echter nog voor de verkiezingen van 2003 ineens ook weer van de kandidatenlijst van GroenLinks verdwenen. Dit 'incident' tekent haarscherp het huidige politieke benul van GroenLinks op het terrein van het familierecht. 

Positief; Heel goed was ooit de opstelling van Senator mevr. Vriesekoop en prof. Hoefnagels in de Eerste Kamer. Vriesekoop begreep goed hoe vaders de gediscrimineerde zwakke partij zijn als het gaat om het vasthouden van de band met hun kinderen. De Eerste Kamerfractie van D66 heeft een excellente traditie in deze. Voorganger Hoefnagels heeft dikwijls de noodklok geluid over het functioneren van het familierecht. Maar deze personen maken al geruime tijd geen deel meer uit van de fractie.
Boris Dittrich was in 2002 initiatiefnemer van een motie die verplichte bemiddeling bij omgangsproblemen bij wet wilde regelen. Deze motie is nadien door de Kamer aangenomen. Het probleem bij Dittrich was echter dat hij wel veel los maakte, maar nooit iets fundamenteel wilde veranderen. Zijn voorstellen waren vaak niet meer dan plakbandjes om de grootste lekken te dichten. Sinds 2004 is D'66 het initiatief helemaal kwijt, toen de VVD dat naar zich toe toe trok. En Dittrich heeft de Tweede Kamer verlaten.

Positief: Klein rechts steekt zijn nek uit voor goed functionerend omgangsrecht.
Negatief: Christelijk Rechts denkt zeer conservatief over de positie van mannen en vaders. Vaders zijn patriarchen die hun gezin naar buiten vertegenwoordigen. Vrouwen hebben (soms zelfs letterlijk) geen stem. Binnen Christelijk Rechts vechten zich thans vrouwen naar binnen die hopelijk deze partijen kunnen verlossen van deze archaische opvattingen.
De verlate emancipatiebeweging binnen Christelijk Rechts zou als geisoleerd fenomeen (in autochtone bevolkingsgroepen) uiteindelijk weleens kunnen leiden tot een hoogst modern nieuw evenwicht, waarbij juist deze partijen als sluitstuk van hun emancipatorische bewustwording het snelst het fundamentele belang zullen inzien van een ongestoord familylife tussen kinderen en hun beide biologische ouders en de taak die de Staat daarin heeft.
Algemeen: Wat betreft familierecht trekt klein rechts meestal één lijn.