SOS Papa tracht de positie en het welzijn van kinderen en ouders te verbeteren als die ouders uit elkaar zijn gegaan.

"SOS Papa" is de hulpkreet van een kind dat een onbe- lemmerde relatie met zijn beide ouders en al zijn verdere familie wil kunnen houden. In Nederland verliest ieder uur een kind zijn vader. SOS Papa probeert kinderen in deze situatie weer redelijke ouders terug te geven. Ouders die niet over de rug van hun kind hun vermeend eigenbelang najagen, maar die hun kind werkelijk respecteren en liefhebben door dat kind een normale en liefdevolle relatie met diens andere ouder niet te ontzeggen.
In de zeldzame gevallen (minder dan 1%) dat het de vader is die zijn kind de relatie met moeder belemmert of ontzegt, staan wij uiteraard kind en moeder bij op dezelfde wijze waarop wij de relatie tussen kind en vader trachten te beschermen. 

Ieder kind heeft recht op een onbelemmerde relatie met zijn beide biologische ouders, zijn (half)zusters en -broers en al zijn grootouders. Helaas wordt nog nauwelijks de noodzaak erkend dat recht van ieder kind te eerbiedigen. Als gevolg daarvan hebben tienduizenden kinderen geen enkel contact met hun vader en diens familie, terwijl die kinderen en hun vader onderling geen enkel probleem met elkaar hebben en gewoon met elkaar zouden willen omgaan. 

SOS Papa tracht politici, rechters en hulpverleners ervan te overtuigen dat het de (wettelijk vastgelegde) plicht van de Staat is een onbelemmerde relatie tussen kind en ouders te beschermen als deze relatie wordt bedreigd. Nu tast de Staat die relatie in veel gevallen juist nodeloos aan. De Staat handelt hiermee in strijd met zijn eigen wetten en humane beginselen.
Helaas helpt de Nederlandse Staat ouders in relatieproblemen niet. Integen- deel, de Staat lokt uit tot meer strijd tussen de ouders. In de ouderwetse opvattingen van onze Staat staat kinderzorg namelijk nog gelijk aan vrouwenzorg. De Staat steunt het vermeend eigenbelang van moeder en richt zich daarmee tegen de kinderen en tegen hun vader. Omdat deze handelwijze botst met artikel 1 van de Grondwet (ook ouders mogen niet op grond van hun geslacht worden gediscrimineerd) en met vele andere wetten en Internationale verdragen, wringt de Staat zich in allerlei bochten om moeder toch haar zin te kunnen geven. Hoe dat in zijn werk gaat, wordt beschreven onder het hoofdmenu omgangsrecht. Daar valt ook te lezen tot welke uitwassen dit leidt, een humane samenleving onwaardig.

Mannen worden in de emotionele beleving van hun ouderschap zeer ernstig gediscrimineerd. Zij kunnen op weinig tot geen maatschappelijke hulp rekenen en worden meestal vijandig bejegend als zij hun emoties tonen.

Mannen die hun kinderen kwijt zijn en zich tot het hulpverleningscircuit wenden, krijgen overwegend te maken met vrouwelijke hulpverleners. Ook de medewerkers van de Raad voor de Kinderbescherming en de kinderrechter zijn voor het merendeel vrouw. Zij zullen weinig begrip en inlevingsvermogen tonen en juist trachten de moeder steun te bieden, als zij de kinderen om welke reden dan ook bij vader wil weghouden. Waar mogelijk zullen zij moeders gedrag legitimeren en vader op die manier verder uit zijn ouderschap verdrijven. Het conflict tussen de ouders wordt zodoende door de overheid verscherpt en verhard, ten koste van zowel het kind als zijn (beide) ouders.  

SOS Papa biedt gerichte informatie aan vaders, moeder en kinderen binnen de mogelijkheden van onze organisatie. Op deze website vind je veel informatie, vooral met betrekking tot wat je moet doen en wat je moet laten om de kans te vergroten je kinderen ooit nog terug te zien nadat je partner met de kinderen is vertrokken. Daarnaast bieden wij een internet hulpdienst aan.

SOS Papa ontving noch ontvangt subsidies. Wij kunnen ons werk uitsluitend doen dankzij particuliere giften. Daarom is iedere bijdrage, hoe klein ook, voor ons werk van onschatbare waarde. Onder het submenu donaties lees je hoe je ons met je bijdrage kunt steunen.
Ben je een rijke vader en gaat onze doelstelling je ter harte, overweeg dan om meer te doen.